محمدجان!
چیزی در سینه ام ،
به شکلی بد خیم
تو را می خواهد…
انگار در دلم حرفی دیگر باقی نمانده تا برایت بگویم
تنها یک جمله!
"تا ابدیت" دوستت دارم...
تو که کنارم باشی معجزه ای در من رخ میدهد به نام آرام
بچه عجیب ترین موجود دنیاست ،
می آید ،مادرت میکند ،عاشقت میکند ،رنجی ابدی را در وجودت میکارد .تا آخرین لحظه عمر عاشق نگهت میداردو تمام ...!بگمانم مادر بودن یک نوع دیوانگی ست ؛وقتی مادر میشوی ،رنجی ابدی
موجود دوست داشتنی زندگی من سلام
خوش آمدی به جمع دو نفره ی من و پدری که نمی دانی چقدرررر ذوق آمدنت را دارد...
خوش آمدی در وجود منی که الان در پوست خود نمیگنجم...
مادر بودن، نمیدانی این کلمه ی چهار حرف
روزگار طولانی من بودم وخودم ، درس و کار و یک دنیا فراغتی که هر طور دوست داشتم به بطالت می گذشت ، بعدها همسفر مردی از تبار خوبی ها شدم و او آنقدر خوب بود که کم کم رفتن پی علاقه مندی ها تمام وقتم را پر
محمد جان موهایم را همچون امواج خروشان دریادر نسیم نفسهایت آرام آرام رها می کنمو لذت با تو بودن راهمچون تماشای غروبی دل انگیزتا مرز جنون احساس می کنمو تو با من همراه می شویلحظه به لحظه با من اوج خواهی گرفت در آسمان عشقو به انتهای خوشبختی خواهیم رسیدآنجایی که حتی کبوتران برای رسیدن به آن سر باز می زنندانگشتانم صورتت را لمس می کندنگاهم را در نگاهت غرق می
مگذار که عشق ، به عادت دوست داشتن تبدیل شودمگذار که حتی آب دادن گل های باغچه ، به عادت آب دادن گل های باغچه بدل شودعشق ، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتن دیگری نیستپیوسته نو کردن ِ خواستنی ست که خود پیوسته ، خواهان نو شدن است و دگرگون شدنتازگی ، ذات عشق است و طراوت ، بافت عشقچگونه میشود تازگی و طراوت را از عشق گرفت و عشق همچنان عشق بماند؟عشق ، تن